Silniki Diesla zdobyły popularność dzięki wysokiemu momentowi obrotowemu, dobrej elastyczności i niskiemu zużyciu paliwa. Szczególnie dobrze sprawdzają się podczas regularnej jazdy na dłuższych trasach. Zakup używanego samochodu z jednostką wysokoprężną wymaga jednak ostrożności - w niektórych konstrukcjach występowały usterki, których usunięcie może oznaczać poważny wydatek.
Nie należy przy tym oceniać całej rodziny silników wyłącznie na podstawie jej oznaczenia. Znaczenie mają konkretna odmiana, data produkcji, zastosowane podzespoły oraz historia obsługi. Poniżej przedstawiamy wybrane jednostki, które przed zakupem wymagają szczególnie dokładnej kontroli.
BMW 2.0 N47
Przykładowe modele: wybrane wersje BMW serii 1, 3 i 5 oraz X1 i X3, oferowane od 2007 roku.
Dwulitrowy diesel N47 zapewnia dobre osiągi przy umiarkowanym zużyciu paliwa. Jego najbardziej znanym problemem jest przedwczesne zużycie łańcuchowego układu rozrządu. Zakres ryzyka różni się między wersjami i okresami produkcji, dlatego sam rocznik samochodu nie zastępuje kontroli technicznej.
Na co zwrócić uwagę?
Zużycie łańcuchów i elementów współpracujących. Niepokojące odgłosy mogą wskazywać na zużycie rozrządu. Zerwanie łańcucha grozi poważnym uszkodzeniem silnika.
Trudny dostęp do rozrządu. Układ znajduje się od strony skrzyni biegów, co zwiększa pracochłonność naprawy. Zakres demontażu zależy od modelu samochodu i przyjętej procedury.
Dokumentacja wcześniejszej wymiany. Warto sprawdzić, kiedy wykonano naprawę, jakie części zastosowano i czy wymieniono komplet elementów przewidzianych dla danej wersji.
Brak hałasu podczas krótkiej jazdy próbnej nie daje pewności, że rozrząd jest w dobrym stanie. Ocenę najlepiej powierzyć warsztatowi znającemu tę rodzinę silników.
Renault i Dacia 1.5 dCi K9K
Przykładowe modele: Renault Clio, Megane i Scenic, Nissan Micra i Qashqai oraz Dacia Logan, Sandero i Duster - zależnie od generacji.
Silnik 1.5 dCi K9K występował w wielu odmianach mocy i był przez lata modernizowany. Jego zaletą jest niskie zużycie paliwa, ale część starszych wersji wymaga szczególnej uwagi ze względu na układ korbowy i wtryskowy.
Na co zwrócić uwagę?
Panewki korbowodowe. W części jednostek dochodziło do ich przedwczesnego zużycia, a w skrajnych przypadkach obrócenia i uszkodzenia wału korbowego. Istotne znaczenie mają warunki smarowania, jakość oleju i historia jego wymian.
Wybrane układy wtryskowe Delphi. Zużycie pompy wysokiego ciśnienia może powodować powstawanie opiłków, które zanieczyszczają układ paliwowy i uszkadzają wtryskiwacze. W takim przypadku sama wymiana pojedynczego podzespołu może nie rozwiązać problemu.
Turbosprężarka i układ smarowania. Warto sprawdzić ewentualne wycieki, dymienie oraz przyczyny wcześniejszych napraw turbosprężarki.
Nie ma jednej granicznej daty, po której wszystkie silniki K9K stały się wolne od wcześniejszych problemów. Rok 2010 nie oznacza również powszechnego przejścia na jeden rodzaj układu wtryskowego. Stosowane rozwiązania zależały od konkretnej odmiany silnika.
Przy zakupie należy ustalić pełny kod jednostki, rodzaj wtrysku oraz rzeczywistą historię obsługi. Sama moc silnika nie wystarcza do oceny jego trwałości.
Toyota 2.0 i 2.2 D-4D oraz D-CAT
Przykładowe modele: wybrane wersje Toyoty Avensis, Corolli Verso, Verso, Aurisa i RAV4 oraz Lexusa IS 220d.
Opisane zagrożenia dotyczą przede wszystkim wybranych jednostek rodziny AD: 1AD-FTV, 2AD-FTV i 2AD-FHV. Oznaczenie handlowe D-4D obejmowało różne konstrukcje, dlatego nie można przypisywać tych samych problemów wszystkim dieslom Toyoty.
Na co zwrócić uwagę?
Szczelność połączenia głowicy z blokiem. Ubytek płynu chłodniczego, przegrzewanie lub nieprawidłowy wzrost ciśnienia w układzie chłodzenia wymagają dokładnego sprawdzenia. Zakres naprawy zależy od stanu głowicy i bloku; sama wymiana uszczelki nie zawsze jest wystarczająca.
Zużycie oleju. W części egzemplarzy występowało zwiększone zużycie oleju silnikowego. Przed zakupem warto zapytać o częstotliwość dolewek i wcześniejsze naprawy.
Układ oczyszczania spalin. W wersjach D-CAT stosowano układ DPNR, ograniczający emisję cząstek stałych i tlenków azotu, współpracujący z dodatkowym wtryskiwaczem paliwa do układu wydechowego. Nieprawidłowa praca jego elementów może utrudniać regenerację i powodować błędy sterownika.
Przy ubytkach płynu chłodniczego trzeba ustalić źródło nieszczelności i ocenić stan głowicy oraz bloku. Zakres naprawy powinien wynikać z diagnostyki konkretnego egzemplarza.
Jak ograniczyć ryzyko przy zakupie używanego diesla?
Zła opinia o danej jednostce nie oznacza, że każdy egzemplarz ulegnie awarii. Z kolei dobra reputacja silnika nie chroni przed skutkami zaniedbań. Przed zakupem warto sprawdzić:
Pełne oznaczenie silnika i datę produkcji. Ta sama nazwa handlowa samochodu może obejmować różne konstrukcje i wersje osprzętu.
Stan układu wtryskowego. W razie podejrzeń warto wykonać odpowiednie pomiary, w tym test przelewowy, jeśli jest właściwy dla danego układu. Same korekty wtrysku nie rozstrzygają o sprawności wtryskiwaczy.
Stan DPF i przebieg regeneracji. Diagnostyka powinna uwzględniać m.in. ciśnienie różnicowe przy określonych warunkach pracy silnika, sprawność czujnika i jego przewodów oraz dostępne dane o obliczonym zapełnieniu filtra i przebiegu regeneracji.
Układ chłodzenia i stan mechaniczny silnika. Ubytki płynów, stuki, trudny rozruch i nadmierne dymienie wymagają wyjaśnienia przed zakupem.
Dokumentację większych napraw. Wymiana rozrządu, remont silnika lub regeneracja wtryskiwaczy powinny być potwierdzone opisem zakresu prac.
Częsta jazda na krótkich odcinkach może utrudniać regenerację DPF, ale nie oznacza automatycznie uszkodzenia filtra. Podobnie regularna wymiana oleju ogranicza część zagrożeń, lecz nie usuwa wszystkich wad konstrukcyjnych.
O zakupie powinien decydować stan konkretnego samochodu, potwierdzony niezależną kontrolą. W przypadku diesla z ryzykownej rodziny koszt sprawdzenia przed zakupem może uchronić przed znacznie droższą naprawą.
